Wandelen met Jezus 10: van Heer tot Heer

Plaats nemen     Jezus stelt een vraag aan zijn toehoorders bij zijn onderwijs in de tempel; “Jezus vroeg de mensen bij zijn onderricht in de tempel: ‘Hoe kunnen de schriftgeleerden beweren dat de Messias een zoon van David is? Zelf heeft David, geïnspireerd door de heilige Geest, gezegd: “De Heer sprak tot mijn Heer: ‘Neem plaats aan mijn rechterhand, tot ik je vijanden onder je voeten heb gelegd.’ ” David noemt hem Heer, hoe kan hij dan zijn zoon zijn?’” De vraag die Jezus hier stelt staat opgeschreven in Marcus 12. Regelmatig probeert Hij zijn leerlingen en omstanders door middel van het stellen van vragen aan het denken te zetten en vaak haalt Hij bij zijn vraag de Bijbel erbij. Er staat toch daar en daar geschreven.

Wat is waar     Ik heb de plaatsen waar Jezus uit de Bijbel citeert niet geteld, maar het zijn heel wat teksten die Hij zo gebruikt in Zijn onderwijs. Telkens als ik dat lees moet ik eraan denken dat Jezus zonder schroom het Oude Testament als waar aanneemt en als het woord door de Heilige Geest geïnspireerd. Geen theologische verhandeling of iets wel of niet waar is en wel of niet echt gebeurd is. Jezus neemt de woorden van de Bijbelschrijvers aan als het Woord van God. Wie ben ik dan om te twijfelen aan de echtheid?

David     David is door God zelf uitgekozen om koning te worden. Samuel moest hém zalven en niet de veel imposantere broers van hem. Wanneer ik de Bijbel doorblader en kijk wat David geschreven heeft dan komen al snel de Psalmen aan bod. Wat een rijkdom aan teksten hebben we daar van hem gekregen. Alleen al uit de Psalmen zou een mens zijn leven lang kunnen putten en dan nog niet alles doorgronden. Het citaat van hierboven komt uit Psalm 110. Jezus wordt de Zoon van David genoemd. De Schriftgeleerden zeggen dat de Messias een Zoon van David is. Hoe kan dat als David Hem zijn persoonlijke Heer noemt, David is onderdanig aan de Heer en tegelijk zou de Christus een nakomeling van hem zijn.

Raadsel     Jezus geeft een raadseltje op. Ik probeer ook steeds van alles uit de Bijbel te begrijpen en als ik denk weer iets geleerd te hebben is er wel weer een ander raadsel om op te lossen. Eigenlijk kom ik er meer en meer achter dat ik nog maar bar weinig weet van wat God beweegt. God is ondoorgrondelijk. En toch, en toch heeft Hij zich laten kennen doordat Hij mens is geworden. In Jezus is God zichtbaar en tastbaar en hoorbaar aanwezig gekomen in ons leven; in mijn leven. Nog steeds leert de Heilige Geest ons wat belangrijk is in het geloof en hoe we daarnaar kunnen leven. Door de Bijbel leer ik elke dag opnieuw dat Jezus wel te doorgronden is en door wat Hij heeft meegemaakt en gezegd leer ik God beter kennen.

Waarheid     Jezus is nageslacht van David door Jozef en Maria. Hij is in Bethlehem geboren de stad van David. De Schriftgeleerden wisten dat als de Christus komt dan is dat een Zoon van David. Ze hadden stiekem toch wel gelijk, maar ze zagen Jezus niet als Zoon van David, want die zou de Romeinen verdrijven en het koningschap herstellen etc. Door David is Hij aangemerkt als Heere. Jezus zelf beweert dat David zijn teksten geschreven heeft door de Heilige Geest geïnspireerd. Wat zou ik nog meer als bewijs moeten hebben om Jezus werkelijk als Zoon van God te erkennen?

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 9: uitwisseling

Kruis     Jezus stierf aan het kruis zoals we op goede vrijdag herdenken. Maar wat gebeurde er eigenlijk door zijn sterven? Vanuit Jesaja 53 leren we wat Jezus voor ons gedaan heeft, wat Zijn sterven voor ons gebracht heeft. Elke keer opnieuw met Pasen herdenken we de opstanding van Jezus, want we hebben een levende Heer. Het graf was leeg. Maar wat eraan voorafging tijdens zijn sterven is magistraal en heeft de mensheid gered.

Jesaja     “Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg. Maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen op Hem doen neerkomen.” Jesaja spreekt in Jesaja 53 over de knecht des Heren. Wij weten van deze knecht dat het Jezus is. Jesaja profeteert over Jezus. Wat hier geschreven staat is een profetie ver voordat Jezus geboren was, over zijn lijdensweg en kruisiging. Vers 6 is de sleutel en het centrale vers over verzoening. De ongerechtigheid, de zonde en opstand van de hele mensheid is op Jezus terecht gekomen. God heeft dat alles op Jezus doen neerkomen.

Mens     Dat wij als mens onze eigen weg gaan geldt voor de ongelovigen en gelovigen, en voor alle ras en taal en natie waar ook ter wereld. Elk mens gaat in ieder geval aan dit deel schuldig: de rebellie tegen God. Onze eigen weg gaan in plaats van de weg van God. Niemand ontkomt daaraan. Er zijn genoeg zonden te noemen die we niet gedaan hebben. Liegen, bedriegen, stelen, dronkenschap en ga maar door. Dat zijn zaken die we mogelijk niet hebben gedaan, maar aan de rebellie tegen God ontkomt niemand en dat noemt de Bijbel zonde. Je eigen weg gaan is zonde.

Omwisseling     Jezus werd mishandeld vanwege onze ongehoorzaamheid aan God. Hij werd geslagen omdat wij zoveel slechte dingen deden. Hij kreeg de straf, zodat wij vrede met God zouden kunnen hebben. Zijn lichaam werd stuk geslagen met de zweep, zodat wij genezing zouden kunnen krijgen van onze ziekten. De HEER heeft al onze ongehoorzaamheid op Hem gelegd. Hij werd mishandeld. Naast dat Jezus al onze slechte dingen op Zich genomen heeft is ons niet alleen vergeving van zonden gegeven, maar ook alle consequenties verbonden aan de zonde kwamen op Jezus. De schuld die wij voor onze zonden moeten krijgen heeft Hij gedragen. Er is geen schuld meer over; ook de gevolgen van onze ongehoorzaamheid zijn voor Jezus. Zodat wij kunnen leven in vrede met God. Wij mogen delen in de vrede van God. Dit alles is pure genade. Onverdiende gunst voor wie gelooft, doordat Jezus stierf aan het kruis.

Petrus     1Petrus 2:24: Toen Jezus aan het kruis werd gespijkerd, droeg Hij ónze ongehoorzaamheid in Zich mee aan het kruis. Onze ongehoorzaamheid werd daar gekruisigd. Daardoor zijn we nu dood voor het kwaad. Nu kunnen we leven zoals God het wil. Dat is uw roeping; ook Christus heeft geleden, om uwentwil, en u daarmee een voorbeeld gegeven. Treed dus in de voetsporen van Hem die geen enkele zonde beging en over wiens lippen geen leugen kwam. Hij werd gehoond en hoonde zelf niet, Hij leed en dreigde niet, Hij liet het oordeel over aan Hem die rechtvaardig oordeelt. Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de zonde, rechtvaardig zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen. Eens dwaalde u als schapen, nu bent u teruggekeerd naar Hem die de Herder is, naar Hem die uw ziel behoedt. Prijs de Heer.

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 8: ritme

Volgen     Volgen in het ritme van de Rabbi. Ik lees Marcus 10:32 en denk aan het boek van Henk Stoorvogel: ‘Jezus leven, volgen in het ritme van de Rabbi’. Een boek dat we met de bijbelstudiegroep een poosje geleden behandeld hebben. “Ze waren onderweg naar Jeruzalem en Jezus liep voor hen uit; de leerlingen waren ongerust en ook de mensen die hen volgden waren bang.” Henk schrijft daar: Normaal gesproken volgden de leerlingen in het stof van de voeten van Jezus. Maar nu hadden ze gaten laten vallen. Jezus ging voor hen uit. Vijftig meter daarachter volgden de twaalf. Zij waren ongerust. Daar weer achter volgde een volgende grote groep volgelingen. Zij waren bang. De twaalf waren ongerust en de overige leerlingen waren bang, maar Jezus was geen van beide.

Focus     Hij had laserfocus. Voor Hem was er één ding dat telde: Hij was vastbesloten de wil van Zijn Vader uit te voeren en de beker van de toorn van God tot de bodem toe leeg te drinken. Hij wist dat het welzijn van de mensheid afhing van de wijze waarop Hij de komende periode zou doorstaan. Het lot van miljarden door God geliefde mensen lag in de waagschaal. Jezus had zijn binnenste omgord met kracht. Zijn ziel had zich schrap gezet voor de bovenmenselijke offers die van Hem gevraagd zouden worden. Jezus was klaar voor de hel en had Zijn ritme te pakken.

Afstand     Het was echter een ritme dat de leerlingen niet konden volgen. Ze hadden een gat laten vallen. Jezus was vastberaden de wil van Zijn Vader te doen, de leerlingen volgden aarzelend. Jezus was klaar voor de hel, de leerlingen waren ontzet over het onbekende. De fysieke afstand tussen Jezus en de leerlingen was een weerspiegeling van hun innerlijke verwijdering van Zijn zorg en liefde. Ze waren ongerust en bang.

Aanpikken     Wanneer wij gaten laten vallen tussen Jezus en ons, dan vallen we ten prooi aan onrust en angst. We beginnen ons af te vragen of het volgen van Jezus wel alle strijd waard is. We beginnen te twijfelen aan de macht van God of de zekerheid van ons behoud. Zal Jezus wel sterk genoeg zijn om ook ons te redden? Is Zijn offer ook voldoende voor onze zonden? Wanneer we kampen met onrust en angst, dan is de kans groot dat we gaten hebben laten vallen tussen Jezus en onszelf. We zijn de Rabbi niet gevolgd in Zijn ritme. Ja we volgen Hem nog steeds, maar van verre. Dan is het belangrijk dat we aanpikken bij Jezus. Of dat we Hem vragen dat Hij even op ons wil wachten. Volgen in het ritme van de Rabbi kan immers alleen wanneer je Hem op de voet volgt.

Details     In Marcus zien we hoe Jezus op de leerlingen wacht. Hij geeft ze de gelegenheid om aan te pikken. Tijdens de rustpauze vertelt Hij de leerlingen opnieuw over zijn naderende dood, dit keer in meer detail dan ooit tevoren. Hij beschrijft hoe de hogepriesters en de Schriftgeleerden het initiatief zullen nemen om Hem te grijpen. Daar blijft het echter niet bij. Ze zullen Hem overleveren aan de heidenen. Dat voorspelde weinig goeds. De Romeinen waren meedogenloos en zouden Jezus stevig te grazen nemen, ze zouden Hem bespotten, dikke klodders slijm in het vriendelijke gelaat van Jezus spugen. Ze zouden zijn ogen dichtslaan, zijn baardharen uittrekken en Hem geselen tot de flarden vlees aan zijn lichaam hingen. Daarna zouden ze Hem doden. En terwijl Jezus zijn hart bloot legt en Zich uitermate kwetsbaar opstelt voor zijn leerlingen komen Jacobus en Johannes bij Jezus met een vraag over hun plaats links en rechts van Jezus als Hij in Zijn glorie komt.

Bestemming     Onze bestemming staat vast. God heeft voor iedereen de plek in de hemel die past in het grote plaatje. We hoeven ons geen zorgen te maken over onze beloning, onze tronen of de toekomstige glorie. Het enige waar we ons op hoeven te richten is het wandelen in onze bestemming. Die reis is het mooist, wanneer je volgt in het ritme van de Rabbi.

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 7: zien

Horen     “Toen hij hoorde dat Jezus uit Nazareth voorbijkwam, begon hij te schreeuwen: ‘Zoon van David, Jezus, heb medelijden met mij!’”
Op Zijn tocht naar Jeruzalem, waar Hij zal sterven, doet Jezus Jericho aan. Als Hij de stad uitgaat, met zijn leerlingen en een menigte mensen, zit daar een blinde bedelaar langs de weg, een zekere Bartimeüs, de zoon van Timeüs. En Jezus komt bij hem voorbij. Het lijkt wel of Jezus voorbijloopt en geen aandacht aan de blinde langs de weg besteedt. Hoort Hij hem niet schreeuwen?

Roepen    Wanneer Jezus bij mij voorbijkomt grijp ik dan de kans om Hem bij mijn leven te betrekken? Als er een blinde vlek is waar ik niet uitkom, denk ik er gewoon niet aan om Jezus erbij te roepen. Eerst zal ik het wel zelf oplossen. Bartimeüs denkt niet na maar ziet zijn kans schoon en schreeuwt zo hard hij kan: Zoon van David. Jezus, heb medelijden met mij. Maar de omstanders vonden dit maar niets en ze snauwden hem toe zijn mond te houden.

Aanhouden     Bartimeüs laat zich echter niet intimideren door de omstanders. Dit is zijn kans en dat laat hij niet door zijn vingers glippen. Nog harder roept hij Jezus aan, met de naam van David. Dat is op zich al een belijdenis, om Jezus op die manier aan te roepen. Bartimeüs gelooft dat deze rabbi de Zoon van David is de beloofde Messias. De koning die op de troon van David plaats zal nemen. Niet Jezus van Nazareth maar Jezus de Zoon van David.

Zien     Zoals de blinde Bartimeüs, Jezus in geloof zag als de Messias, zo zal hij ook weer gaan zien met zijn ogen. Als Jezus hem roept gooit hij zijn bedelaars mantel af en staat op. Hiermee laat hij zien dat het vorige leven achter hem wordt gelaten, de mantel die hem als bedelaar bestempelde blijft achter en Bartimeüs staat in geloof als nieuw mens op, om naar Jezus te gaan. Wat een geweldig getuigenis. Eerst gelooft hij vast en zeker dat Jezus de Messias is en roept uit volle borst, dan gelooft hij dat Jezus hem zal genezen. Dat laat hij zien door zijn mantel achter zich te laten, een nieuwe identiteit tegemoet.

Vragen     Jezus vraagt wat Hij voor hem kan doen. Wat wilt u dat Ik voor u doe? Deze vraag bleef bij mij hangen. Ook aan mij vraagt Jezus: wat wil je dat Ik voor je doen zal? Het gaat Jezus erom dat ik gewoon vraag wat ik nodig heb. Vraag maar gewoon en schaam je niet als je iets niet kunt oplossen. Ik ben er voor jou zegt Jezus, kijk maar Ik sta stil en luister naar je. Ik wil je graag tegemoetkomen in je nood, hoe klein of hoe groot die ook is. Ik ben er voor jou. Vraag alleen maar. Ik vergeet zo vaak alleen maar te vragen aan Jezus wat ik nodig heb. Jezus blijft staan, ondanks de menigte van mensen om Hem heen. Jezus staat ook stil voor mij en roept mij bij Zich, om naar mijn wens te luisteren. En Zijn antwoord is: ‘Ga heen, uw geloof heeft u gered.’ Het hangt af mijn geloof. Van jouw geloof. Vraag maar.

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 6: Twee worden één

Jezus leert     “Er kwamen ook Farizeeën op hem af. Ze vroegen hem of een man zijn vrouw mag verstoten. Zo wilden ze hem op de proef stellen. Hij vroeg hun: ‘Hoe luidt het voorschrift van Mozes?’ Ze zeiden: ‘Mozes heeft de man toegestaan een scheidingsbrief te schrijven en haar te verstoten.’ Jezus zei tegen hen: ‘Hij heeft dat voor u opgeschreven omdat u zo harteloos en koppig bent. Maar al bij het begin van de schepping heeft God de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt; daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één worden, ze zijn dan niet langer twee, maar één. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden.’”

Vraag     Jezus krijgt in Marcus 10 een vraag van de Farizeeën, om Hem op de proef te stellen. De Farizeeën waren er goed in om heikele punten aan te halen en iemand zo in de val te laten lopen. Hete hangijzers waar al sinds jaar en dag over getwist wordt, om bewust de strijd en confrontatie te zoeken, in plaats van gericht te zijn op verbinding en vrede. De vraagstellers willen weten of Jezus de harde wettische lijn volgt. Of is er nog een andere weg te bewandelen? Kom maar op Jezus, laat maar eens horen wat Je ervan denkt.

Tegenvraag     Jezus weet wel wat de bedoeling is van de wetsdienaars. Maar Jezus heeft zijn woordje ook klaar en dat zijn altijd woorden van kennis, wijsheid, inzicht en liefde. Jezus tegenvraag is: wat zegt de Bijbel hiervan? Waar doet me dat aan denken? De eerste daad van Jezus, na zijn doop, was de strijd aangaan met de duivel. In de woestijn wist Hij keer op keer de beproevingen van de duivel te weerstaan, door het Woord van God. De Bijbel kennen blijkt een belangrijk wapen in de strijd tegen beproevingen. Als ik de Bijbel lees houd ik in gedachten dat God het altijd beter weet dan ik. Als ik iets niet begrijp ligt dat aan mij en niet aan wat de Bijbel zegt. Als ik de bereidheid heb om goed te luisteren naar de Bijbel, dan is het een boek dat mij onderwijst over alle levensvragen die er zijn.

Straatje     Natuurlijk willen de Farizeeën laten weten dat ze wel degelijk op de vraag van Jezus waren voorbereid dus antwoordden zij: Mozes heeft gezegd dat…… Dit komt hun wel heel goed van pas. Er is altijd wel een tekst in de Bijbel te vinden waar ik mee uit de voeten kan, dat precies in mijn straatje past. Met oogkleppen op, een tekst bij de kop pakken en deze zo ver doordrijven dat ik altijd gelijk krijg. Ik. Ik. Niet de ander. Hier moet ik de hand in eigen boezem steken. Hoe vaak zie ik niet alleen maar de teksten die mij goed uitkomen. Lievelingsteksten die mijn eigen gelijk verstevigen.

Anders     Jezus wijst een andere weg, de weg van de kern waar het God om te doen is, waar God vanaf het allereerste begin aan gedacht heeft en aan gewerkt toen Hij ons geschapen heeft. Het komt neer op liefde, ontzag voor God, nederigheid, trouw en gehoorzaamheid. Allemaal eigenschappen die één op één op Jezus van toepassing zijn en dus ook voor ons van toepassing zijn. Dat zijn kernwaarden voor elke christen. En dat lijkt soft maar uiteindelijk zal de liefde overwinnen in alle gevallen. Door zo’n houding als die van Jezus aan te nemen, weerspiegelen wij de Zoon van God, zoals Jezus zelf de Vader liet zien.

Wandel     Wandel vol in het licht met Jezus. Dicht bij Hem blijven garandeert een veilige plek, het is een bescherming voor jezelf, om helder en eerlijk te zijn. Onze trouwtekst komt uit Johannes 15 waar de wijnstok en de ranken worden beschreven. Dat is mijn lijfspreuk geworden, blijf dicht bij Jezus zoals de rank aan de wijnstok en leef daaruit, groei daaruit en bloei daaruit, het volle leven elke dag weer. Iedere keer opnieuw herinner ik mezelf eraan de dag te beginnen met God, in gebed en Bijbellezen. Om zo een rijker mens te worden, een mens uit één stuk, een mooi mens, een mens zoals God het bedoeld heeft. Een liefdevolle man en vrouw naar Gods hart.

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 5: volgen

Volgeling     “Jezus roept de menigte samen met de leerlingen en zegt: ‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en zo achter Mij aan komen”. Ik vind dit nogal wat. Volgeling zijn van Jezus betekent dus dat ik mezelf moet verloochenen en mijn kruis op me nemen en op die manier achter Jezus aan, ja zelfs moet ik mijn eigen leven niet willen behouden.Om nederig te zijn en kwetsbaar en afhankelijk, dat valt niet mee. Iets doen wat tegen mijn natuur ingaat.

Woorden     Jezus roept de mensen samen; zoiets als: kom hier, kom naar Mij toe en kom dicht bij Me staan, blijf niet achter want Ik heb jullie echt iets te vertellen wat je niet mag missen. Luister goed. Steeds meer hecht ik waarde aan de woorden van Jezus en als Hij zelf oproept om te komen en te luisteren dan ga ik rechtop zitten, om te horen wat Hij te zeggen heeft. Geen enkel woord van Hem zou ik willen missen. Zijn woorden zijn leven voor mijn ziel, ze geven me vrijheid en blijdschap en ontroeren me. Als Jezus spreekt zijn het altijd woorden van leven, kracht en toekomst, uitzicht en hoop, vergeving en genezing.

Leven     Volgeling zijn van Jezus heeft te maken met mijn leven. Mijn leven willen verliezen omwille van Jezus; mijn leven willen verliezen om het evangelie; ik moet het leven er niet bij in laten schieten, voorbij laten gaan, en niet de hele wereld willen winnen ten koste van mezelf. Ik hoef niet zo nodig hijgerig achter elke nieuwe modegril aan te lopen en ik hoef ook niet elk nieuw snufje dat er op technologisch gebied te koop is, gelijk online te kopen. Spullen geven slechts een kort moment van geluk en dan is het weer over. Ik leef rustig en redelijk sober en dat is prima, want ik weet dat Jezus volgen veel meer oplevert dan een kort moment van geluk. Ik mag mezelf zijn en hoef me niet zo nodig te bewijzen tegenover een ander. Wat zou ik niet over hebben voor mijn leven?

Schaamte     Jezus vervolgt Zijn toespraak: “Wie zich tegenover de trouweloze en zondige mensen van deze tijd schaamt voor Mij en mijn woorden, zal merken dat de Mensenzoon zich ook voor hem schaamt, wanneer Hij komt in het gezelschap van de heilige engelen en bekleed met de stralende luister van zijn Vader.’ Ik wil me niet schamen voor de woorden van Jezus en ik wil me niet schamen voor Jezus zelf; ik wil me niet schamen tegenover trouweloze, zondige mensen van deze tijd. Ik schaam me niet voor Jezus, die mijn Redder is en mijn Heer. Want wie zich schaamt voor Jezus en voor zijn woorden zal merken dat Jezus Zich schaamt voor hem/haar, bij Zijn komst op aarde, in het gezelschap van de heilige engelen. Als Jezus bekleed met de stralende luister van zijn Vader terugkomt, wil ik niet dat Hij zich voor mij moet schamen.

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 4: liefhebben

Vraag     ‘Wat is van alle geboden het belangrijkste gebod?’ Met deze vraag in Marcus 12:28 komt een schriftgeleerde bij Jezus. De schriftgeleerde vraagt: welke van alle geboden. Welke geboden zou hij bedoelen? Alle geboden, dat zijn er nogal wat; als je alles meetelt wat de joodse geleerden bedacht hebben, dan kom je al gauw op meer dan 600. Maar welke zou Jezus er dan uit moeten halen als de allerbelangrijkste? Dit keer stelt Jezus geen wedervraag, zoals Hij in veel andere situaties wel doet.

Belangrijkst     “Jezus antwoordde: ‘Het voornaamste is: “Luister, Israël! De Heer, onze God, is de enige Heer; heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht.” Recht voor zijn raap en zonder omwegen, zonder aarzeling noemt Jezus dit gebod. Een gebod dat uit Deuteronomium 6:4 en 5 komt: “Luister, Israël: de HEER, onze God, de HEER is de enige! Heb daarom de HEER, uw God, lief met hart en ziel en met inzet van al uw krachten.” Geen woord te veel en geen woord te weinig. Deze woorden zijn magistraal. Toen ik hier verder over nadacht was ik diep onder de indruk van deze twee korte zinnen. Wat een kracht zit hierin.

Onze God     Mozes geeft deze woorden aan het volk Israël. Luister Israël. Luister, wat is het belangrijkste: de liefde voor God. Dat is het begin en het eind. De liefde voor God. En Mozes noemt die God ‘onze’ God, het gaat hier over de God van Israël. Met nadruk wil Mozes, wanneer hij over de geboden van God begint duidelijk maken dat het gaat om ‘onze’ God. Geen andere god geen buitenlandse (Egyptische) god en geen afgod. Maar Y@hovah (geschreven vorm van YHWH, met de klinkers van Adonay; dit uit eerbied voor de Heilige Naam). Deze enige God de enige levende God, de Schepper, de almachtige God, die het volk uit Egypte gered heeft. De Heer, onze God, is de enige Heer. De enige.

Helemaal     Heb de HEER uw God lief met geest, ziel en lichaam. Niets mag ongenoemd blijven. Wanneer het gaat om de liefde tot God is niets te veel. Volledig op Hem gericht zijn in liefde.  “met heel je hart en met heel je ziel en met heel je verstand en met heel je kracht.” Niet een klein stukje, niet op halve kracht, niet een deel van mijn hart, nee God wil mij volledig met alles erop en eraan. Ik behoor Hem toe. Hij is mijn Schepper en mijn Heer. Heel mijn leven is voor Hem.

Tweede gebod     Wat een hoge woorden zijn dat. Maar ook wat een uitdaging om op die manier te leven. Met hart en ziel, verstand en kracht volledig in dienst van God. Hoe vaak denk ik niet alleen maar aan het tweede gebod. Daar gaat het toch om in het leven: heb de ‘naaste’ lief als jezelf? Dat gebod kan ik tenminste handen en voeten geven. Dan kan ik tenminste iets doen. Handen uit de mouwen en aan de slag voor mijn naaste. Maar vandaag gaat mijn aandacht naar de eerste woorden, de voornaamste: heb God lief.

Stil zijn     Juist afgelopen jaar heb ik geleerd om stil te worden bij God. In Zijn nabijheid komen. Tijd nemen om Hem op te zoeken in Woord en gebed, aan de voeten van Jezus. Ik doe dat door bewust momenten van stilte te nemen in mijn stille tijd, door een paar minuten gewoon stil te zijn, bij een enkele tekst uit de Bijbel. Ik wil God de gelegenheid geven om iets tegen mij te zeggen. Aandachtig aanwezig zijn in de aandachtige aanwezigheid van God, noemt iemand dat. Het vormt mijn geloof en denken en mijn handelen. Heel bijzonder. Probeer het maar eens uit. God is erbij. God is er voor jou.

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 3: struikelsteen?

Wijnbouwers     Eén van de plaatsen in de Bijbel waar over de ‘struikelsteen’ gesproken wordt is in Marcus 12 waar Jezus een gelijkenis vertelt over de wijnbouwers. De wijnbouwers of pachters willen geen vrucht afstaan aan de eigenaar van de wijngaard. God is die eigenaar van de wijngaard (Israël). Hij verwacht vruchten.

Erfgenaam     De knechten uit de gelijkenis worden mishandeld, gedood en vernederd. Net als de profeten destijds. “Ten slotte was alleen nog zijn geliefde zoon over; die stuurde hij als laatste naar hen toe, met de gedachte: Voor mijn zoon zullen ze wel ontzag hebben.” Maar zelfs zijn eigen zoon, de erfgenaam hebben ze vermoord en zijn lichaam buiten de wijngaard gegooid.

Persoonlijk     Jezus eindigt de gelijkenis als volgt:
“Hebt u deze schrifttekst dan niet gelezen: “De steen die de bouwers afkeurden is de hoeksteen geworden. Dankzij de Heer is dit gebeurd, wonderbaarlijk is het om te zien.”’  Jezus weet dat de bouwers, de leiders van Israël de Bijbeltekst uit Psalm 118 heel goed kennen. Ik vind het ook zo mooi dat Hij zegt: hebben jullie dit niet gelezen? Jullie kennen de Bijbel, jullie weten wat God van je vraagt, Ik vertel niets nieuws. Je volgt elke week een kerkdienst. Maar het komt de oudsten te dicht op hun eigen huid. Komt Jezus met zijn woorden mij te dicht op de huid? Ga ik afhaken als het spannend wordt in deze tijd van lockdown, of durf ik ronduit te belijden dat Jezus mijn hoeksteen is.

Rotsvast     De tekst over de hoeksteen is een belangrijke tekst, want naast de drie evangelisten Mattheus, Marcus en Lucas zijn er veel teksten die over de hoeksteen gaan:
Psalmen 118:22      “De steen die de bouwers afkeurden is een hoeksteen geworden. Dit is het werk van de HEER, een wonder in onze ogen.”
Jesaja 28:16       “Maar dit zegt God, de HEER: Ik leg in Sion een fundament met een uitgelezen grondsteen,een kostbare hoeksteen. Wie zijn vertrouwen daarop grondvest, hoeft geen andere toevlucht te zoeken.”
Handelingen 4:11 en 12      “Jezus is de steen die door u, de bouwlieden, vol verachting is weggeworpen, maar die nu de hoeksteen geworden is. Door niemand anders kunnen wij worden gered, want zijn naam is de enige op aarde die de mens redding biedt.’
Romeinen 9:33      “…waarover geschreven staat: ‘In Sion leg ik een steen neer waarover men struikelt, een rotsblok waaraan men zich stoot. Maar wie in hem gelooft, komt niet bedrogen uit.’”
1 Petrus 2:6-7      “In de Schrift staat immers: ‘In Sion leg ik een hoeksteen die ik heb uitgekozen om zijn kostbaarheid; wie daarop vertrouwt, komt niet bedrogen uit.’ Kostbaar is hij voor u, die erop vertrouwen.Voor wie er niet op vertrouwen, geldt echter: ‘De steen die de bouwers afkeurden is de hoeksteen geworden.’”

Geheim     In het Mattheus evangelie wordt ons het geheim van deze gelijkenis onthuld: Jezus zegt tegen de oudsten van Israël: “Daarom zeg Ik u: het koninkrijk van God zal u worden ontnomen, en gegeven worden aan een volk dat het wel vrucht laat dragen.”  En in de Romeinenbrief: “Wat kunnen we hieruit nu opmaken? Hoewel ze er niet naar hebben gestreefd, zijn heidenen als rechtvaardigen aangenomen, op grond van hun geloof. Maar Israël, dat ernaar streefde door de wet rechtvaardig te worden, heeft dat niet bereikt.”
Geen struikelsteen maar De Hoeksteen voor iedereen die gelooft:“op grond van hun geloof”. Geloof dat Jezus de enige naam op aarde is, die de mens redding biedt en je komt niet bedrogen uit. Bij Hem is het veilig, Hij is betrouwbaar. Geen struikelsteen maar een rotsvaste hoeksteen.
Klaas Otter

Wandelen met Jezus 2: ochtendritueel

Hoezo     In een schrijven van de EH dat ik door de bus kreeg stond met grote letters de tekst:  Hoezo, loof de Heer mijn ziel?     Het artikel vertelt dat tegenwoordig geen ander nieuws meer gebracht wordt dan alleen maar over het feit dat we in een nare tijd leven. Je kunt de krant er niet voor opslaan, op elke pagina hetzelfde. Niks: Loof de Heer mijn ziel. Wat is er toch met ons aan de hand?

Gods Woord     Prijs de Heer mijn ziel, vergeet niet één van zijn weldaden. Hij vergeeft u alle schuld. Hij geneest al uw kwalen. Hij kroont u met trouw en liefde.  (Psalm 103/2-4)

Vergeving      Psalm 103 intrigeert me enorm en vooral de genoemde verzen. Voor een christen zou het heel duidelijk moeten zijn: Hij vergeeft u alle schuld. De echte werkelijkheid is niet wat we zien op de tv of lezen in de krant. De echte werkelijkheid is daar waar Jezus is en waar Hij geëerd wordt. Geëerd door liefde voor God en liefde voor de naaste. De twee regels waar de hele wet mee vervuld is. Als we ons verootmoedigen en bekeren staat er zelfs al in de Psalmen: Hij vergeeft u alle schuld.

Genezing     Jezus geneest al mijn kwalen. Welke kwalen zijn we tegenwoordig mee behept? Is dat de kwaal van het eigengereid zijn? De kwaal van ik wil dat, ik wil, ik. De kwaal van het rijke westen in een tijd van neerslachtigheid en frustratie van vermoeidheid en lamlendigheid. Maar er is een oplossing die ik elke dag ervaren mag: Loof de Heer mijn ziel en God kroont ons met trouw en liefde. Dat is de weg die de Zoon van God mij wijst. Elke dag opnieuw begin ik met een wandeling met Jezus, waarin ik me volledig kan overgeven aan Zijn liefde en trouw. Vervolgens mag ik dat op mijn manier weer doorgeven aan de ander die ik die dag ontmoet. Het heeft mijn leven een verrassende wending gegeven, sinds ik dagelijks ruim de tijd neem om te beginnen met Jezus en weet je: Hij geneest me van alle kwalen.

Bron     De dag beginnen met een lofprijzing opent de weg voor God om ons te zegenen met Zijn liefde en trouw. De dag anders beginnen dan met het nieuws van nu.nl. De dag beginnen met ons open stellen voor de dingen die God voor ons heeft voorbereid. De dag beginnen met een verlangen naar echt leven. Terug naar de Bron met een hoofdletter, waar we onze geestelijke dorst kunnen lessen. De dag verloopt anders als we die beginnen met een lofprijzing aan God. Mijn dag loopt anders nu ik de Heer de ruimte geef mijn denken te beïnvloeden en me anders op te stellen en geloof op de voorgrond te zetten. Geloof dat Hij niets anders wil dan ons te kronen met trouw en liefde. Het geloof in de Heer, de Bron, die al onze schuld vergeeft, al onze kwalen geneest en ons kroont (corona) met liefde en trouw. Loof de Heer mijn ziel!

Klaas Otter

Wandelen met Jezus 1: Hoe het begon

Idee       Het idee om te schrijven in een blog is al van vijf jaar geleden. Het idee was om via de internetkanalen met eenieder die dat wenste te communiceren over het geloof. Blijkbaar was ik er toen nog niet helemaal klaar voor, om aan zo’n avontuur te beginnen. Na twee blogs was het alweer gedaan. Heeft ooit iemand ze gelezen? Ik weet het echt niet.

Goede voornemens       Maar in het nieuwe jaar van 2021 zijn ook goede voornemens bij mij aan de deur gekomen en kwam dat idee van een blog schrijven weer boven. Wat zou het mooi zijn om al die gedachten en belevenissen die ik al wandelend opdoe ook te delen met anderen. Gedeelde vreugd is dubbele vreugd.

Corona       Natuurlijk speelt ook mee dat we veel thuis zitten. Zo merk ik ook dat ik veel meer tijd achter de pc doorbreng. Niet alleen voor mijn werk maar ook voor de kerk. Voor mij was het heel normaal om ’s-avonds kerkenwerk te doen, buiten de deur wel te verstaan. Heel wat avonden was ik daarmee zoet. En mijn stille moment met de Bijbel was overwegend in de ochtend. Maar tot mijn stomme verbazing lukte het me om via online vieringen en cursussen ook ’s-avonds in mijn werkkamer hele goede momenten te beleven met mijn Bijbel.

Het moet anders      In oktober kwam bij mij de gedachte op om de werkdag anders te beginnen dan ik gewend was. Na een moeizaam voorjaar, waarbij ik alleen maar thuis zat te werken en thuis zat te niksen, en thuis online dit en dat en zo maar door. Maar goed na het moeizame voorjaar alleen maar mijn werkkamer gezien te hebben moest het anders. Ik kreeg het idee heel vroeg in de ochtend een wandeling te maken. Bewegen is de slogan. Zo gedacht zo gedaan. 15 minuten heen naar de kerk en 15 minuten terug naar huis. In die tussenliggende tijd kon ik Bijbellezen en bidden en zingen in een stille kerk.

Nieuw gebed       Toen ik eraan begon kwam me in gedachten wat ik In één van de online vieringen had geleerd. Een voor mij nieuw gebed met heel oude papieren uit de Oosters Orthodoxe kerk:

    Heer, Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij.

Een soort oude/nieuwe Onze Vader. Die woorden hielpen me om me te richten op Jezus en al wandelend deze woorden uit te spreken. Het wonderlijke is dat ik daardoor ervaar dat Jezus met me optrekt ook al tijdens die 15 minuten wandeling buiten. In de stille straten van Hardinxveld. Direct uit huis begon ik hardop dit gebed uit te spreken. En daardoor kwam ik zo maar in gesprek met mezelf, met Jezus. En op de terugweg precies hetzelfde weer. Wandelend in gesprek met Jezus. Daar komt dus ook de titel voor de blog vandaan: wandelen met Jezus.

Weekbrief         Als u de weekbrief leest hebt u al kennis kunnen maken met een paar wandelingen. De eerste ging over hoe het begon en dat eindigde zo: Dit stukje schrijven komt voort uit een verlangen, om mijn enthousiasme en liefde voor Jezus en de Bijbel met jullie te delen. Vooral in deze tijd waarin we niet meer bij elkaar kunnen komen voor lofprijzing en aanbidding. Laten we elkaar blijven bemoedigen met woorden van hoop. Toen Jezus zijn 3-jarige rondreis door Israël begon, waren Zijn eerste woorden: “De tijd is aangebroken, het Koninkrijk van God is nabij: kom tot inkeer en hecht geloof aan dit goede nieuws.”  Deze woorden klinken nog steeds verrassend actueel. Het goede nieuws dat Jezus gekomen is met hoop, verlossing en leven voor eenieder die gelooft dat Hij de Zoon van God is. Het koninkrijk van God is meer nabij dan ooit. De tijd is aangebroken, om meer dan ooit het goede nieuws met elkaar te delen.

Klaas Otter